Egels op (de) weg. Een literatuurstudie naar de relatie tussen egels en autoverkeer.

J.L.Mulder, 1995

Uitvoering: Vereniging voor Zoogdierkunde en Zoogdierbescherming, Utrecht

Opdrachtgever: Rijkswaterstaat, Dienst Weg- en Waterbouwkunde, Delft

Samenvatting

In opdracht van Rijkswaterstaat, Dienst Weg- en Waterbouwkunde (RWS-DWW) heeft de Vereniging voor Zoogdierkunde en Zoogdierbescherming een literatuurstudie verricht naar de invloed van sterfte door het verkeer op egelpopulaties. Naast een uitgebreide behandeling van allerlei tellingen van verkeersslachtoffers worden in dit rapport diverse relevante populatie-parameters besproken. Er blijken slechts heel weinig onderzoekingen te zijn geweest naar de omvang van de sterfte door het verkeer in relatie tot de populatiedichtheid.

De belangrijkste conclusie luidt dan ook, dat het op basis van de literatuur niet mogelijk is om vast te stellen dat de sterfte door verkeer (ooit, ergens) bepalend is voor de populatiedichtheid van de egel. Er zijn echter aanwijzingen, dat drukke wegen langs of dwars door kleine kernen met een hoge egeldichtheid ('groene' dorpen of woonwijken) zoveel slachtoffers zouden kunnen veroorzaken dat de plaatselijke populatie zou kunnen uitsterven en weer zou moeten worden opgebouwd uit immigrerende egels.

In het rapport worden ook de maatregelen die mogelijk zijn om de sterfte door verkeer te voorkomen of te verminderen, kort behandeld. Aanbevolen wordt om daar waar drukke wegen langs of door het optimale egelhabitat ('groene' dorpen of woonwijken) lopen, een afscherming te plaatsen die voorkomt dat egels op de weg komen. Eventueel kunnen compenserende maatregelen genomen worden om de sterfte door andere oorzaken te verminderen.